ایستگاه بعدی – خانه

ایستگاه بعدی - خانه

حال و هوای جشنواره بهار با سفر به خانه آغاز می‌شود،
دوباره، سالی از بازگشت به خانه در طول جشنواره بهار،
باز هم، یک سال دلتنگی برای خانه.
مهم نیست چقدر سفر کنی،
برای رفتن به خانه باید بلیط بخرید.
نمی‌توان همزمان جوانی و درک جوانی را داشت،
تا وقتی که آدم از خانه‌اش دور نباشد، نمی‌تواند قدرش را بداند.
حتی اگر ماه درخشانی در سرزمینی بیگانه باشد، با روشنایی وطن قابل مقایسه نیست.
همیشه نوری در زادگاهت در انتظار تو خواهد بود،
همیشه یک کاسه داغ سوپ و رشته فرنگی در انتظار شما خواهد بود.
وقتی ناقوس سال اژدها به صدا در می‌آید،
آتش‌بازی‌ها آسمان شب را روشن می‌کنند، یکی برای تو می‌درخشد،
خانه‌های بی‌شماری روشن شده‌اند، یکی منتظر شماست.
حتی اگر مجبور باشیم چند روز دیگر با عجله از هم جدا شویم،
اشک‌هایی که نریخته‌اند،
خداحافظی‌هایی که گفته نشده‌اند،
همه آنها به چهره‌هایی تبدیل می‌شوند که با قطار از شهر ما می‌گذرند،
اما ما هنوز می‌توانیم شجاعت لازم را برای رفتن به دوردست‌ها و روبرو شدن با زندگی به دست آوریم.
مشتاقانه منتظر جشنواره بهاری بعدی هستم،
قلب به تپش می‌افتد و شادی بازمی‌گردد.